คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด
คดีหมายเลขแดงที่ อ. 1234 / 2567
การที่ผู้ฟ้องคดีโดยคณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์ได้เช่าที่ดิน จำนวน 50 ไร่ พร้อมบ้านพัก 6 หลัง เพื่อจัดทำศูนย์นันทนาการของผู้ฟ้องคดีนั้น ไม่อาจถือได้ว่า เป็นการให้สวัสดิการแก่สมาชิกและครอบครัวตามสมควร ตามมาตรา 46 (2) (7) และมาตรา 60 วรรคสอง (4) แห่งพระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ. 2542 ประกอบกับข้อ 2 (14) (16) ข้อ 27 วรรคสอง (8) ข้อ 52 (3) (7) และข้อ 60 (4) (5) ของข้อบังคับสหกรณ์ออมทรัพย์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด พ.ศ. 2548
การที่ที่ประชุมใหญ่สามัญประจำปีของผู้ฟ้องคดี ได้มีมติในการประชุมจัดสรรกำไรสุทธิประจำปีเป็นทุนเพื่อพัฒนาศูนย์นันทนาการ เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงอ่างเก็บน้ำบริเวณศูนย์นันทนาการซึ่งอยู่ในที่ดินอันเป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคลภายนอกผู้ให้เช่า จึงถือได้ว่าเป็นการดำเนินการฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับของสหกรณ์
ดังนั้น ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ซึ่งมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลสหกรณ์ให้ดำเนินกิจการเป็นไปตามกฏหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง มีอำนาจสั่งยับยั้งหรือเพิกถอนมติของที่ประชุมใหญ่ได้ ตามมาตรา 20 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว ดังนั้น การที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 มีคำสั่งรองนายทะเบียนสหกรณ์ให้เพิกถอนมติที่ประชุมใหญ่สามัญประจำปีของผู้ฟ้องคดีสำหรับปีบัญชีสิ้นสุด ซึ่งประชุมเฉพาะในระเบียบวาระที่ 4.2 เรื่องพิจารณาอนุมัติจัดสรรกำไรสุทธิประจำปี พ.ศ. 2558 และเฉพาะในส่วนของการจัดจัดสรรกำไรสุทธิประจำปี เป็นทุนเพื่อพัฒนาศูนย์นันทการ จำนวน 1,500,000 บาท จึงเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายแล้ว และเมื่อคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ชอบด้วยกฎหมายแล้ว คำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ตามมติการประชุมให้ยกอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดีจึงเป็นคำวินิจฉัยอุทธรณ์ที่ชอบด้วยกฎหมายแล้วเช่นเดียวกัน อุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ฟังขึ้น
พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลปกครองชั้นต้น เป็นให้ยกฟ้อง